Coś niepokoi Was w zachowaniu dziecka, ale jeszcze nie wiecie, czy to coś poważnego. Może wybucha bez powodu i tracicie nad tym kontrolę. Może chowa się w pokoju i nie wychodzi do rodziny przy stole. Może w szkole skarżą się na zachowanie albo wręcz przeciwnie — w szkole jest grzeczne, w domu rozpada się na kawałki. Może mówi rzeczy, których nigdy wcześniej nie mówiło — o tym, że nie chce żyć, że jest gorsze od innych, że nie ma sensu. Może ma napady lęku, koszmary, problemy ze snem, je za mało albo za dużo, ciągle płacze albo nie płacze nigdy. A może wszystko naraz, naprzemiennie, w sposób, którego nie rozumiecie.
Psychiatra dziecięcy w Cerebrum to pierwszy krok, jeśli zauważacie u dziecka coś, co Was niepokoi, i nie wiecie, czy to wymaga interwencji specjalisty. Nie musicie sami sobie nic „diagnozować" zanim przyjdziecie. Naszą rolą jest zorientować się, co się dzieje, i zaproponować plan — od najlżejszego (rozmowy z dzieckiem, zalecenia dla Was, obserwacja) po najpoważniejszy (kompleksowa diagnoza, terapia, w razie potrzeby leczenie farmakologiczne).
W Cerebrum prowadzimy diagnostykę i leczenie najczęstszych zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży:
- ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi)
- zaburzenia ze spektrum autyzmu (w tym zespół Aspergera)
- zaburzenia opozycyjno-buntownicze
- zaburzenia zachowania
- zaburzenia afektywne (depresja, zaburzenia nastroju)
- zaburzenia lękowe (lęk uogólniony, fobie, napady paniki, lęk separacyjny, lęk społeczny)
- PTSD (zespół stresu pourazowego)
- zaburzenia psychotyczne
- zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, kompulsywne objadanie się, ortoreksja)
Jeśli już macie diagnozę albo wstępne podejrzenie, możecie od razu trafić na właściwą stronę:
- [Diagnoza ADHD u dzieci i młodzieży]
- [Diagnoza spektrum autyzmu (ADOS-2) u dzieci i młodzieży]
- [Leczenie zaburzeń odżywiania]
A jeśli nie wiecie jeszcze, do czego konkretnie przyjść — zostańcie tu. Pierwsza wizyta służy właśnie rozeznaniu sytuacji.
Domyślamy się, że wizyta u psychiatry dzieci i młodzieży może być stresująca zarówno dla małego pacjenta, jak i dla rodzica. Pamiętajcie, że jesteśmy tutaj dla Waszego dziecka i dla Was. Naszym celem jest zdiagnozować potrzeby i pomóc — w spokojnej, kameralnej atmosferze.
Co warto zabrać (jeśli posiadacie):
- Dokumentację medyczną — książeczkę zdrowia, aktualne wyniki badań laboratoryjnych, EKG, wypisy ze szpitali, dokumentację z innych przychodni
- Dokumentację psychologiczno-pedagogiczną — opinie z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, wyniki testów psychologicznych
- Dokumentację szkolną — opinie nauczyciela, pedagoga szkolnego, świadectwa, zeszyty szkolne (szczególnie gdy są tam uwagi nauczycieli o zachowaniu dziecka)
Nie macie jeszcze żadnej dokumentacji? Też przyjdźcie. Wystarczycie Wy, dziecko i to, co zauważyliście. Resztę zbudujemy razem.
Proces diagnostyczny u dziecka i nastolatka jest podstawowym etapem niesienia pomocy — bez prawidłowego rozpoznania nie można skutecznie leczyć. Diagnoza psychiatryczna w Cerebrum składa się z trzech etapów.
Pierwsza wizyta diagnostyczna, bez dziecka.
Rozmowa o rozwoju dziecka w okresie poprzedzającym konsultację (wywiad rozwojowy) oraz o aktualnie obserwowanych trudnościach. Lekarz zbiera informacje o tym, jaki wpływ trudności mają na funkcjonowanie dziecka i jego rodziny, oraz omawia sposoby, jakimi rodzina i dziecko sobie z nimi radzą.
Druga wizyta diagnostyczna, z udziałem dziecka.
Polega na obserwacji klinicznej dokonującej się podczas wspólnej rozmowy lub zabawy (w przypadku młodszych dzieci). W uzasadnionych sytuacjach lekarz psychiatra dzieci i młodzieży zleca:
- diagnostykę psychologiczną (testy psychologiczne)
- konsultacje innych specjalistów — pedagoga, logopedy, neurologa, pediatry, genetyka
Spotkanie z rodzicami oraz z dzieckiem lub nastolatkiem.
Celem jest zaprezentowanie wyników diagnozy i omówienie rekomendowanych sposobów pomocy. Lekarz może zalecić:
- interwencje farmakologiczne (jeśli są wskazane)
- psychoterapię (indywidualną dziecka lub nastolatka, grupową, rodzinną)
- trening umiejętności społecznych (TUS)
- warsztaty dla rodziców
- zajęcia reedukacyjne, logopedyczne
- dostosowania edukacyjne i wychowawcze
- wystawienie odpowiednich zaświadczeń lub skierowań
Po zakończeniu procesu diagnostycznego psychiatra dzieci i młodzieży pozostaje osobą prowadzącą leczenie i — w razie potrzeby — modyfikującą jego przebieg.
W niektórych przypadkach lekarz psychiatra zleca pogłębioną diagnostykę psychologiczną. Składa się ona z:
- wywiadu diagnostycznego z obojgiem rodziców (60 min, wizyta bez dziecka)
- obserwacji lub rozmowy diagnostycznej z dzieckiem (60 min) — dla dzieci 0–6 lat: obserwacja psychologiczna, wspólna zabawa, rysowanie, najlepiej razem z rodzicami; dla dzieci 7+: rozmowa diagnostyczna
- testów psychologicznych (1 lub 2 wizyty, w zależności od dobranego zestawu testów)
- omówienia diagnozy z rodzicami (30 min) i ewentualnego przekazania pisemnej opinii
Pisemna opinia psychologiczna jest płatna dodatkowo. Przekazanie diagnozy oraz pisemnej opinii następuje do 14 dni od ostatniej wizyty diagnostycznej.
Przed rozpoczęciem procesu diagnozy prosimy o dostarczenie do rejestracji ośrodka (osobiście lub mailowo na rejestracja@cerebrum.com.pl) posiadanej dokumentacji psychologicznej, psychiatrycznej, pedagogicznej oraz aktualnych opinii z przedszkola lub szkoły.
Po postawieniu diagnozy, w zależności od potrzeb, dobieramy indywidualny plan leczenia.
Sesje odbywają się najczęściej raz w tygodniu. Poprzez zabawę (rysowanie, odgrywanie ról) terapeuta poznaje dziecko i pomaga mu w radzeniu sobie z trudnymi emocjami. Bardzo ważnym aspektem terapii dziecka jest zaangażowanie rodziców — terapeuta regularnie spotyka się z opiekunami, żeby pomóc im zrozumieć zachowania i emocje dziecka.
Skierowana do nastolatków zmagających się z trudnościami emocjonalnymi i zaburzeniami psychicznymi. Sesje odbywają się przynajmniej raz w tygodniu. Terapeuta spotyka się również regularnie z rodzicami, żeby pomóc im zrozumieć zachowania i emocje nastolatka.
Ważnym aspektem jest tu zasada poufności: terapeuta nie przekazuje rodzicom wszystkich szczegółów rozmów z nastolatkiem. Wyjątek stanowią sytuacje zagrożenia zdrowia lub życia — np. wypowiedzi nastolatka świadczące o myślach lub zamiarach samobójczych. W takich sytuacjach rodzic jest zawsze informowany.
Skierowana przede wszystkim do nastolatków, których problemy związane są z nawiązywaniem lub podtrzymywaniem relacji społecznych. W okresie dojrzewania psychoterapia grupowa jest jednym z najskuteczniejszych sposobów leczenia, ponieważ bazuje na silnej potrzebie identyfikacji młodych ludzi z grupą rówieśniczą. Sesje odbywają się raz w tygodniu lub mają formę intensywnych warsztatów.
Ważny element leczenia — szczególnie wtedy, gdy trudności dziecka mają korzenie w relacjach rodzinnych lub gdy diagnoza dziecka istotnie wpływa na całą rodzinę.
Farmakoterapia stanowi zazwyczaj tylko część leczenia zaburzeń psychicznych u dziecka. Decyzję o jej zastosowaniu podejmuje lekarz po pełnej ocenie — uwzględniającej stan zdrowia i funkcjonowanie pacjenta, wywiad od rodziny i dziecka. Każda interwencja farmakologiczna oparta jest na obowiązujących standardach medycznych.
U dzieci leki włączamy ostrożnie, wspólnie z Wami, gdy widzimy, że są naprawdę potrzebne i że korzyści przeważają nad ryzykiem. Często zaczynamy od psychoterapii, psychoedukacji, treningów funkcji poznawczych i społecznych, zmian w środowisku — a farmakoterapię dokładamy w razie potrzeby. Decyzja zawsze jest wspólna.
- [dr Monika Opidowicz] — specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży. Przyjmuje dzieci w każdym wieku.
- [dr Aleksandra Dąbek-Grzegorska] — psychiatra dorosłych w trakcie specjalizacji z psychiatrii dzieci i młodzieży. Przyjmuje młodzież od 16 r.ż. Konsultacje także w języku angielskim.
Jeśli macie wątpliwości, kogo wybrać — zadzwońcie do rejestracji, podpowiemy.
Dr Monika Opidowicz przyjmuje dzieci w każdym wieku. Aleksandra Dąbek-Grzegorska przyjmuje młodzież od 16 r.ż. Jeśli nie jesteście pewni, do której z naszych specjalistek umówić wizytę — zadzwońcie do rejestracji, ustalimy razem.
Nie. Decyzja o leczeniu farmakologicznym zapada po pełnej diagnozie i wspólnie z Wami. U dzieci leki włączamy ostrożnie, gdy są wskazane. Często leczenie zaczyna się od psychoterapii, psychoedukacji, zmian w środowisku — a farmakoterapię dokładamy w razie potrzeby. Decyzja zawsze jest wspólna.
Tak — pierwsza wizyta diagnostyczna jest właśnie taka. Wywiad psychologa lub psychiatry z Wami, bez dziecka. Rozmawiamy o tym, co Was niepokoi, zbieramy historię rozwoju, omawiamy dotychczasową dokumentację. Dopiero kolejne spotkania obejmują dziecko.
To częsta sytuacja. Możemy zacząć od wizyty dla Was, rodziców — zaplanujemy razem, jak rozmawiać z dzieckiem, jak je przekonać, jak wybrać moment. Czasem pomaga, gdy nastolatek wie, że może wybrać specjalistę (na naszej stronie są profile zespołu — można razem przejrzeć). Czasem skuteczne jest umówienie konsultacji „bez zobowiązań" — jednej rozmowy, po której nastolatek decyduje, czy chce kontynuować.
Z dzieckiem do 16 r.ż. tajemnica jest podzielona — informujemy rodziców o stanie zdrowia, planie leczenia, ważnych decyzjach. Nie powtarzamy szczegółów rozmów, jeśli dziecko o to prosi (chyba że dotyczą zagrożenia życia lub zdrowia — wtedy zawsze informujemy).
Powyżej 16 r.ż. nastolatek ma większy zakres tajemnicy lekarskiej. Zasady ustalamy na pierwszej wizycie, otwarcie, przy dziecku.
Diagnoza psychiatryczna nie pojawia się w żadnych ogólnych rejestrach państwowych — nie jest zapisana w PESEL, nie pojawia się w rejestrze sądowym, nie widzi jej automatycznie ani szkoła, ani przyszły pracodawca. Pojawia się tylko tam, gdzie sami ją przedstawicie — w poradni psychologiczno-pedagogicznej, w szkole (jeśli wnioskujecie o orzeczenie), w komisji ds. nauczania indywidualnego.
Z dokumentacji medycznej można korzystać, ale można też z niej nigdy nie skorzystać. To Wasza decyzja.
### Czy wizyta jest możliwa online?
Pierwsza diagnostyczna wizyta z udziałem dziecka zwykle wymaga obecności w gabinecie — szczególnie u młodszych dzieci, gdzie obserwacja kliniczna i wspólna zabawa są kluczowe. Kontrole leczenia, wystawianie recept, konsultacje rodzicielskie — to wszystko możemy prowadzić online.
Zdarza się, i to nie jest porażka. Trudne emocje dziecka często mają korzenie w tym, co dzieje się wokół niego — w relacjach rodzinnych, w trudnym okresie życia rodziców, w stresach szkoły lub przedszkola. To nie znaczy, że jesteście „złymi rodzicami". Jeśli zobaczymy, że pomocna byłaby praca rodzinna, terapia par lub wsparcie psychoedukacyjne dla Was — powiemy o tym wprost, bez oceniania. Macie wtedy pełną decyzję, czy z tego skorzystać.
W celu umówienia wizyty zapraszamy do kontaktu z rejestracją Cerebrum pod numerem +48 535 350 400. Pomożemy dobrać odpowiedniego specjalistę i typ wizyty (diagnostyczna, kontrolna, konsultacja rodzicielska).
Wizytę można też umówić bezpośrednio przez stronę internetową.