Niepokoicie się o swoje dziecko. W szkole skarżą się na zachowanie, w domu jest zupełnie inne. Albo odwrotnie — w szkole dobrze, ale w domu nie potrafi się skoncentrować na żadnym zadaniu. Albo nauczycielka mówi „to typowe ADHD", a Wy czytacie internet i nie wiecie, co o tym myśleć. Pomożemy Wam to wyjaśnić — kompleksową, rzetelną diagnozą, na podstawie której ustalimy konkretny plan dalszego postępowania.
ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) jest zaburzeniem neurorozwojowym o wczesnym początku — pełne spektrum objawów rozwija się zwykle między 6 a 12 rokiem życia. Szacuje się, że dotyka 3–8% dzieci. Występuje zarówno u chłopców, jak i u dziewczynek, ale objawy między płciami się różnią. U około 50% dzieci objawy przetrwają do dorosłości — będąc przyczyną cierpienia i podłożem rozwoju innych zaburzeń, takich jak depresja, uzależnienia, zaburzenia osobowości.
Niezdiagnozowane i nieleczone ADHD prowadzi do trudności w nauce, problemów z rówieśnikami i niskiej samooceny dziecka. Wczesna diagnoza zmienia trajektorię — pozwala wdrożyć odpowiednią terapię i strategie wsparcia, dzięki którym dziecko może w pełni wykorzystać swój potencjał.
Nie musicie mieć diagnozy ani podejrzenia, żeby się zgłosić. Wystarczy, że któraś z poniższych sytuacji brzmi znajomo:
- W szkole skarżą się na zachowanie, w domu jest zupełnie inne dziecko
- Nie skupia się na zadaniach domowych, mimo że wieczór trwa godzinami
- Zaczyna dziesięć rzeczy, kończy dwie
- Gubi rzeczy — zabawki, klucze, zeszyty, plecak
- Nie reaguje, gdy się do niego mówi — „jakby było gdzie indziej"
- Wybucha, gdy coś nie idzie po jego myśli
- Nie potrafi czekać na swoją kolej, przerywa, „wtrąca się"
- Wierci się, ciągle jest w ruchu, nie potrafi usiąść
- Nauczycielka sugeruje, że „warto by sprawdzić, czy nie ADHD"
- U starszego dziecka albo nastolatka — ciągle ten wewnętrzny niepokój, problemy z nauką mimo zdolności
Niezdiagnozowane ADHD u dziecka rzadko mija samo. Nakłada się na rozwój: dziecko ze świetnym potencjałem intelektualnym może mieć złe oceny, niską samoocenę, konflikty w klasie, opuszczoną stronę „bystry, ale leniwy". Z czasem dochodzą wtórne problemy — lęk, depresja, zaburzenia opozycyjno-buntownicze, zaburzenia zachowania.
Diagnoza nie jest etykietą. Jest narzędziem, które pozwala Wam i szkole zrozumieć dziecko i dopasować wsparcie. Z opinią o ADHD Wasze dziecko może otrzymać między innymi:
- opinię do poradni psychologiczno-pedagogicznej w celu wystawienia opinii do szkoły
- orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub o nauczaniu indywidualnym
- wsparcie psychologa szkolnego, nauczyciela wspomagającego, dostosowania edukacyjne
W Cerebrum oferujemy kompleksową diagnozę psychologiczno-psychiatryczną. Sprawdza ona nie tylko, czy u dziecka występuje ADHD, ale też czy nie współwystępuje z innymi zaburzeniami. To ważne, bo objawy ADHD często bywają bardzo podobne do objawów depresji, całościowych zaburzeń rozwojowych (w tym autyzmu, zespołu Aspergera) oraz zaburzeń zachowania, z którymi ADHD często współwystępuje.
Cały proces u nas to 4 spotkania, zaplanowane tak, żeby zebrać pełen obraz dziecka — bez tracenia czasu Waszego i dziecka, ale i bez upraszczania.
Tylko z rodzicami, bez dziecka. Wstępny wywiad diagnostyczny.
- Bardzo pomocne będą opinie z przedszkola, szkoły lub innych placówek, do których uczęszcza dziecko
- Potrzebna będzie dotychczasowa dokumentacja medyczna, jeśli dziecko taką posiada
- W trakcie spotkania prosimy rodzica o wypełnienie kwestionariusza Conners 3 (wersja dla rodzica)
Spotkanie psychologa z dzieckiem — obserwacja psychologiczna, rozmowa.
Konkretne narzędzia diagnostyczne dobieramy zawsze do indywidualnych możliwości i potrzeb dziecka. Najczęściej używane:
- kwestionariusz Conners 3 (wersja dla dziecka)
- test Stanford-Binet (mierzący poziom inteligencji)
- test neuropsychologiczny MOXO (komputerowa ocena uwagi)
- inne narzędzia oceniające koncentrację uwagi i style zachowania w różnych sytuacjach
Diagnoza psychiatryczna — wizyta z dzieckiem.
Lekarz psychiatra dzieci i młodzieży spotyka się z dzieckiem (i Wami), integruje wynik obserwacji psychologicznej z badaniem klinicznym, ocenia obecność współistniejących zaburzeń.
Bez dziecka. Spotkanie psychologa z rodzicami — przekazanie diagnozy, opinii psychologicznej oraz wskazówek do dalszej pracy z dzieckiem.
Pomożemy ukierunkować Wasze dalsze działania, przekazując szereg bardzo istotnych informacji na temat:
- ścieżki terapeutycznej dziecka
- jego edukacji
- dostępnych form wsparcia (poradnia psychologiczno-pedagogiczna, orzeczenia, dostosowania szkolne)
Diagnoza ADHD u dziecka w Cerebrum może być zakończona wystawieniem diagnozy.
Diagnozę ADHD przeprowadza wykwalifikowany psycholog diagnosta wspólnie z lekarzem psychiatrą dzieci i młodzieży:
- mgr Aneta Walasek-Gorczyca — psycholog dziecięcy, diagnosta
- dr Monika Opidowicz — specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży
W celu umówienia terminu wywiadu diagnostycznego zapraszamy do kontaktu z rejestracją Cerebrum pod numerem +48 535 350 400. Tam uzyskają Państwo odpowiedzi na wszystkie pytania i wątpliwości dotyczące diagnozy i leczenia ADHD u dzieci i młodzieży.
Na pierwsze spotkanie z psychologiem diagnostą można też zapisać się przez stronę internetową Cerebrum.
Po diagnozie przygotowujemy dla Was indywidualny plan ścieżki terapeutycznej, który możecie zrealizować w naszej placówce. Cerebrum jest wyspecjalizowane nie tylko w diagnozie, ale i w leczeniu ADHD — terapia dla dzieci jest u nas prowadzona przez psychoterapeutów i psychiatrów aktywnie współpracujących ze sobą.
Terapia pozwala dziecku podnieść samoocenę i nauczyć się radzić sobie z objawami. Razem z psychoterapeutą dziecko uczy się, jak radzić sobie z impulsywnością, jak reagować na zaczepki i krytykę, jak budować relacje z rówieśnikami.
W naszej poradni psychoterapię dzieci i młodzieży prowadzą:
Reguły myślenia trenowane podczas zajęć dziecko przenosi na różne sytuacje szkolne i z życia codziennego. Uczy się budować strategie efektywnego rozwiązywania zadań i problemów. Program przez kształtowanie myślenia i inteligencji wpływa na rozwój całościowo. Dziecko nabiera samodzielności w myśleniu, rozwija zdolność krytycznej oceny, lepiej rozumie logiczne związki, potrafi opracować nowe rozwiązania, rozszerza zasób słów i wiedzy ogólnej. Co bardzo ważne — uczy się, jak się uczyć, i obniża poziom lęku przed popełnieniem błędu.
Sesje powinny odbywać się raz w tygodniu.
W naszej poradni treningi funkcji poznawczych prowadzi: mgr Aneta Walasek-Gorczyca
Pozwalają dzieciom rozwijać umiejętności społeczne, kształtować pożądane postawy (asertywność, aktywne słuchanie), radzić sobie z emocjami. Uczą, jak nawiązywać i podtrzymywać przyjaźnie i lepiej radzić sobie w życiu.
W naszej poradni treningi umiejętności społecznych prowadzi: mgr Aneta Walasek-Gorczyca
Diagnoza dziecka często wywraca świat rodzicom. Nasz psychoterapeuta aktywnie współpracuje z rodzicami i podpowiada, jak wspierać dziecko w domu i w szkole.
W naszej poradni poradnictwo dla rodziców prowadzi: mgr Aneta Walasek-Gorczyca
Leczenie farmakologiczne ADHD daje dobre i szybkie efekty. Decyzja o włączeniu leku zawsze jest wspólna — psychiatra wyjaśnia rodzicom (i odpowiednio do wieku samemu dziecku), jaki lek, jak działa, jakie ma efekty uboczne, ile czasu trwa do pierwszej poprawy.
Leki łagodzą nadpobudliwość, pomagają radzić sobie z obowiązkami, poprawiają koncentrację uwagi, zmniejszają rozpraszalność, obniżają lęk i niepokój psychoruchowy — co pozwala dziecku „wysiedzieć w jednym miejscu". Nasi psychiatrzy przepisują leki bezpieczne, dające jak najmniej skutków ubocznych.
W naszej poradni leczenie farmakologiczne dzieci prowadzi: dr Monika Opidowicz
Tak — pierwsze spotkanie procesu diagnostycznego (Spotkanie 1) jest właśnie taką wizytą — wywiad psychologa tylko z rodzicami, bez dziecka. Rozmawiamy o tym, co Was niepokoi, zbieramy historię rozwoju dziecka, omawiamy dotychczasowe opinie i dokumentację. Dopiero kolejne spotkania obejmują dziecko.
Nie automatycznie. Decyzja o włączeniu farmakoterapii zapada po pełnej diagnozie i wspólnie z Wami. U dzieci leki włączamy ostrożnie, gdy widzimy, że są naprawdę potrzebne i że korzyści przeważają nad ryzykiem. Często zaczynamy od psychoterapii, psychoedukacji, treningów funkcji poznawczych i umiejętności społecznych, zmian w środowisku (szkoła, dom) — a farmakoterapię dokładamy w razie potrzeby. Decyzja zawsze jest wspólna.
Diagnoza ADHD nie pojawia się w żadnych ogólnych rejestrach państwowych — nie jest zapisana w PESEL, nie pojawia się w rejestrze sądowym, nie widzi jej automatycznie ani szkoła, ani przyszły pracodawca. Pojawia się tylko tam, gdzie sami ją przedstawicie — w poradni psychologiczno-pedagogicznej, w szkole (jeśli wnioskujecie o orzeczenie), w komisji ds. nauczania indywidualnego.
Z dokumentacji medycznej można korzystać, ale można też z niej nigdy nie skorzystać. To Wasza decyzja.
Nie są wymagane, ale jeśli macie — bardzo pomagają. Każda opinia z przedszkola, szkoły, poradni psychologiczno-pedagogicznej, świadectwa szkolne, dziennik z uwagami — to dodatkowy wkład w obraz dziecka, który pomaga postawić precyzyjną diagnozę.
To częsta sytuacja. Możemy zacząć od wizyty dla Was, rodziców — zaplanujemy razem, jak rozmawiać z dzieckiem, jak je przekonać, jak wybrać moment. Czasem pomaga, gdy nastolatek wie, że może wybrać specjalistę (na naszej stronie są profile zespołu — można razem przejrzeć). Czasem skuteczne jest umówienie konsultacji „bez zobowiązań" — jednej rozmowy, po której nastolatek decyduje, czy chce kontynuować.
Z dzieckiem do 16 r.ż. tajemnica jest podzielona — informujemy rodziców o stanie zdrowia, planie leczenia, ważnych decyzjach. Nie powtarzamy szczegółów rozmów, jeśli dziecko o to prosi (chyba że dotyczą zagrożenia życia lub zdrowia — wtedy zawsze informujemy).
Powyżej 16 r.ż. nastolatek ma większy zakres tajemnicy lekarskiej. Zasady ustalamy na pierwszej wizycie, otwarcie, przy dziecku.
Zdarza się i to nie jest porażka. Trudne emocje dziecka często mają swoje korzenie w tym, co dzieje się wokół niego — i to nie znaczy, że jesteście „złymi rodzicami". Jeśli zobaczymy, że pomocna byłaby praca rodzinna, terapia par, albo wsparcie psychoedukacyjne dla Was — powiemy o tym wprost, bez oceniania. Macie wtedy pełną decyzję, czy z tego skorzystać.
Dla rodziców, którzy chcą sprawdzić, czy obraz pasuje do dziecka — szczegółowa lista objawów w trzech głównych obszarach.
- podczas nauki i wykonywania zadań nie zwraca uwagi na szczegóły, popełnia błędy „z niedopatrzenia", niedokładnie czyta polecenia, długo zabiera się do zadań wymagających wysiłku umysłowego
- ma kłopoty z zapamiętaniem przyswajanego materiału
- ma trudności z utrzymaniem uwagi na jednej czynności, szybko się rozprasza
- wygląda na nieobecne, jakby nie słuchało; często trzeba kilkakrotnie powtórzyć komunikat lub polecenie; ma tendencje do marzycielstwa, „gapowatości"
- ma problemy z planowaniem aktywności, zwleka z rozpoczęciem, odkłada na ostatnią chwilę
- gubi rzeczy — zabawki, przybory szkolne, klucze; ciągle czegoś szuka
- często zapomina o codziennych obowiązkach (pościelenie łóżka, spakowanie plecaka, wyprowadzenie psa)
- nie przewiduje konsekwencji swojego działania
- rozpoczyna zadanie bez pełnego zrozumienia instrukcji, nie wysłuchuje poleceń do końca
- ma kłopoty z wykonaniem złożonych lub terminowych prac
- nie uczy się na podstawie wcześniejszych doświadczeń ani ogólnych zasad
- często odpowiada na pytanie, zanim pytająca osoba skończy je zadawać
- w sytuacjach grupowych (gry, zabawy) nie umie spokojnie czekać na swoją kolej
- przerywa innym rozmowę lub czynności, „wtrąca się" w wypowiedzi i aktywności innych
- ciągle się wierci, porusza rękami i nogami, wspina na meble
- trudno mu spożytkować swoją energię — wtrąca się do rozmów dorosłych
- preferuje zabawy ruchowe, jest nadmiernie gadatliwe i hałaśliwe
- podczas zabawy zachowuje się nieadekwatnie głośno, nie umie odpoczywać w ciszy
Aby rozpoznać ADHD, objawy muszą występować w różnych sferach życia dziecka — nie tylko w szkole, ale i w domu — oraz znacząco i negatywnie wpływać na jego życie.
U nastolatków objawy nadmiernej aktywności ruchowej często są mniej widoczne — w miarę dorastania łatwiej jest opanować potrzebę bycia w ruchu. Zamiast tego pojawia się uczucie wewnętrznego niepokoju.
Umów wizytę telefonicznie pod numerem 535 350 400 lub mailowo rejestracja@cerebrum.com.pl